Początków Tarnowa należy szukać na Górze św. Marcina (384 m n.p.m.), wzgórzu oddalonym od obecnego rynku o ok. 3 km. To właśnie na nim odkryto pozostałości grodu plemiennego Wiślan oraz monarchii pierwszych Piastów datowane na IX-XI wiek.
Góra św. Marcina jest najbardziej na północ wysuniętą częścią Karpat. Jej nazwa wywodzi się od zabytkowego, XV-wiecznego kościoła św. Marcina, położonego tuż obok we wsi Zawada. Kościółek jest niewielki, modrzewiowy i wiąże się z nim sporo legend. Jedna z nich mówi, że założyciel Tarnowa rycerz Spycimir herbu Leliwa polował w okolicy i nagle usłyszał wołanie o pomoc. Dochodziło ono z drewnianego kościółka unoszonego przez nurt Dunajca. W budowli znajdowała się piękna kobieta i to ona wzywała pomocy. Rycerz rzucił się na ratunek i prawdopodobnie przy udziale wbitego w belki miecza oraz przywiązanego do niego sznura, wyciągnął kościółek wraz z kobietą z rzeki. W taki sposób miał zyskać żonę, natomiast kościół został przetransportowany na górę i poświęcony.
